Fotoverslag Marokko
We willen jullie meenemen op vakantie, waar willen jullie heen? Met die vraag verraste mijn moeder en haar man Aad, Saar en mij. Rome, Barcelona, Berlijn..? Saar en ik kozen voor een minder voor de hand liggende keuze: Marrakech! Nieuwsgierig naar de herkomst van mijn moeders liefde voor Marokkaanse spulletjes, tegeltjes en eten reden we 24 oktober 2011 onder begeleiding van onze ervaren reizigers richting het vliegveld.
De urenlange vertraging kwam sommige passagiers op luchthaven Charleroi goed uit. Tijd voor een gebed richting Mekka, we waren direct in Marokkaanse sferen.
Na een late aankomst en een goede nachtrust (op een verrassend vroege moskee om 5 uur 's ochtends na) het dakterras op om de stad van bovenaf te bekijken.
De gevreesde Medina (Markt) van Marrakech bleek rustgevender dan gedacht. Je begeeft je ineens in de Fata Morgana (Efteling). Je zintuigen maken overuren door de vele invloeden.
Als je van Marrokkaanse spullen houdt is het verstandig een extra koffer in te checken op de terug weg. Die extra kilo's zijn zo gevuld.
365 dagen per jaar is het een gezellige chaos op het Djemaa el Fna plein, voor toeristen ook wel "The Big Square". Het best te aanschouwen op veilige afstand op een dakterras van één van de omringende restaurants.
Marrakech heeft verspreid over de stad meerdere pleintjes. De ene keer voor de aankoop van een levende kip, de andere keer voor bijvoorbeeld een mooie gebreide berberse muts.
Deze katten waken over de Marokkaanse straten. Geen verwende Hollandse Sheba poezen, maar kleine Afrikaanse tijgers.
De jonge katjes trekken vooral de aandacht van toeristen.
De vele dakterrassen bieden overdag een mooie plek voor een Marrokaanse thee met uitzicht over de stad en een zonnetje in de lucht.
Een vreemd idee dat "Jardin Majorelle" ooit omringt was door woestijn. Yves Saint Laurent nam deze tuin over voordat het werd opengesteld voor publiek.
Deze tuin gaat verder dan de minicactus in de vensterbank.
Ooit maakte Maxima en Alexander deze foto in de Koranschool. Een indrukwekkend gebouw waarbij zelfs ik ineens positief terug denk aan mijn eigen middelbare school.
Via verstopte deurtjes en wat traplopen vind je moderne lounge restaurants met overheerlijk eten. Een Tajine van lamsvlees blijft nog lang bij.
De vruchtbare gebieden langs de riviertjes in het dal van de bergen zorgt voor prachtige plaatjes vanuit het busje dat ons naar Ouarzazate bracht. De weg daar naartoe zorgde wel voor wat wit weggetrokken gezichten.
Marokko biedt meer dan zand
Even het gevaar opzoeken.
Weinig hangjongeren gezien, wel veel hangouderen. Mooie mensen waar het leven vanaf te lezen is.
Dit oude stadje dient vaak als decor voor hollywood films, hier en daar wordt stiekem wat bijgewerkt of aangepast om de ideale set te creëren.
Wie in een Arabisch land komt moet toch minstens één keer ingewikkeld worden in een sjaal.
Deze dame op leeftijd keek verscholen in haar kledij naar een groep mannen die druk aan het werk waren met repareren van een muurtje.
De bruin/grijze kleuren van de gebouwen en huizen worden opgevrolijkt door veel kleurrijk handwerk.
De ooievaars zijn meester in het vervallen paleis van de voormalige koning.
Het ondergrondse gangenstelsel maakt het kind in je los.
Je waant je honderden jaren terug in de tijd met uitzicht op wat ooit enorme zwembaden en mooie tuinen waren.
Na dit vogelperspectief was het even vliegen om weer bij de groep aan te sluiten.
Als je een bepaalde hoek in gedachte hebt moet je soms dicht op de muur kruipen en door de knietjes.
